سنگ محک پیشرفت لندروور دیفندر

در حالی که ایرانی ها با وجود گذشت بیش از 48 سال از معرفی نسخه سوم لندروور دیفندر در سال 1971، هنوز هم دست از سر این خودرو برنداشته اند، دیفندر 2020 با حجم زیادی از نوآوری در نمایشگاه خودرو فرانکفورت رونمایی شده است. سوال مهمی که این بین پیش آمده، وفاداری لندروور به ویژگی های تاریخی و اصیل این خودرو است. برای نمونه مدافع انگلیسی که به سادگی در نحوه طراحی و ساخت مشهور است، تعمیر و نگهداری پیچیده ای نداشته و در دور افتاده ترین مناطق جهان هم قابل استفاده روزمره است اما آیا نسل تازه هم مثل نسل قدیمی ساده، ارزان و مقاوم ساخته شده است؟

سنگ محک پیشرفت لندروور دیفندر

اینجا برخی نکات جالب درباره طراحی موتور دیفندر 2020 را با نگاه به مشخصات موتور نسل سوم دیفندر مدل 1971 بررسی می کنیم و با قضاوتی عادلانه، رای به فزونی نسخه قدیمی یا جدید می دهیم.

لندروور کلاسیک/ موتور V8 روور

موتور هشت سیلندر نسخه قدیمی دیفندر اوج کار لندروور در ساخت یک خودرو برجسته آفرودر بود. پیشرانه لندروور های دیفندر سری اول در قوی ترین مدل آنها، همان پیشرانه هشت سیلندر خورجینی نصب شده روی رنجروور های کلاسیک است. این پیشرانه که از ساخته های جنرال موتورز و برای استفاده روی محصولات بیوک بوده ، حجمی برابر 3528 سی سی دارد که البته وزن این پیشرانه به خاطر تقویت های صورت گرفته روی آن توسط شرکت روور، کمی سنگین تر از نمونه های جنرال موتورز است. این پیشرانه در ابتدا توان کمی تولید می کرد که برای وزن 1.8 تنی این خودرو ناکافی بود. سپس با تعویض کاربراتور های آن، قدرت این پیشرانه به 134 اسب بخار و گشتاورش به 253 نیوتن متر رسید.

طراحان لندروور 2020 با حذف سقف گنبد مانند دیفندر قدیمی، سقف پانوراما را جایگزین پنجره های کوچک حاشیه سقف کرده و طرحی مدرن تر را به مدافع انگلیسی تزریق کرده اند.

استفاده از کاربراتور چهار دهنه استرومبرگ به همراه سرسیلندر آلومینیومی باعث شده بود تا خودرو کشش مناسبی در مانورهای حاد داشته باشد ولی این مورد به افزایش مصرف سوخت منجر شده بود. این پیشرانه که در هر 100 کیلومتر به صورت ترکیبی بین 12 تا 17 لیتر سوخت مصرف می کرد، به یک گیربکس چهار سرعته دستی و یک جعبه دنده انتقال دهنده دو سرعته برای حالت های تعویض دنده مجهز بود. وضعیتی که گرچه هزینه های نگهداری خودرو را پایین می آورد و توان لندروور را برای آفرود بالا می برد ولی سروصدای زیاد، لرزش اتاق و سواری راحت را در جاده به یک رویای دور و دراز برای مالکان لندروور قدیمی تبدیل می کرد.

پیشرانه انجینیوم

در مقابل اما دیفندر جدید از موتوری کوچک، کم مصرف و به روز استفاده می کند که نام انجینیوم را بر خود داشته و در محصولات جگوار هم استفاده می شود. نسخه P400 این خانواده با کد میلدهیبرید به یک موتور 48 ولتی مجهز است که قدرتی معادل 355 اسب بخار و گشتاوری در محدود 395 نیوتن متر را تولید کرده و در اختیار راننده قرار می دهد. این پیشرانه که با حجم دقیق 2998 سی سی، به سنت سرسیلندرهای آلومینیومی لندروور وفادار است، در بخش طراحی واحد هوشمند کنترل موتور و قطعات مصرفی از تکنولوژی برندهای مشهوری همچون سیفتلر، بوش و فیات بهره بسیار برده و ضمن وزن کمتر مصرف سوخت خود را هم به عنوان یک موتور هیبریدی تا رنج 11-10 لیتر کاهش داده است.

وضعیتی که به غیر از موتور جدید، توان بالا و کارایی مناسب خود را مدیون گیربکس هشت سرعته و اتوماتیک ZF آلمان و انتقال دهنده دو سرعته جهت وضعیت های آفرودی است. این نسخه که به گفته سرطراح شرکت لندروور، انقلابی در تاریخ دیفندر است، از ابتدای سال 2020 در قوی ترین نسخه خودرو تازه کمپانی انگلیسی عرضه خواهد شد. لندکروزر در حالی قرار است در نسلی کاملا جدید تا سال 2021 به بازار آید که از سال 1951 تاکنون دقیقا 10 میلیون دستگاه از آن در سرتاسر جهان به فروش رفته است.

طرح چراغ های جلو و عقب دیفندر2020 با الهام از طرح چراغ های لندروور نسل سوم خلق شده. اتفاقی که موافقان و مخالفان بسیاری دارد.منبع: دیوار
انتشار: بروزرسانی: 5 آبان 1398 شناسه مطلب: 317

به "سنگ محک پیشرفت لندروور دیفندر" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "سنگ محک پیشرفت لندروور دیفندر"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید